Defaults

Defaults

Deze site van Fundwijzer vind ik interessant.  Hier wordt beredeneerd dat een een groeiend portfolio zorgt voor relatief weinig betalingsachterstanden, maar hoge default. Een krimpend portfolio geeft het omgekeerde beeld: hogere betalingsachterstanden, maar lage default.

Een beginnend investeerder heeft natuurlijk een groeiende portefeuille (jonge leningen aan het begin van de looptijd). Dus relatief hoge default (faillissementen). Een investeerder die geen nieuwe projecten meer toevoegt, zou dan te maken krijgen met relatief veel betalingsachterstanden (oude leningen aan het eind van de looptijd).  Waardoor dit zou komen zal ik hier niet gaan herhalen. Bezoek dan de site van de schrijver even.

Het is echter wel een fenomeen waar ik even over nadenk om vervolgens zo realistisch mogelijk (en niet enkel optimistisch) naar mijn portefeuille te de kijken. Dit betekent ook dat spreiding van projecten qua looptijd en einddatum helpt om  risico’s te beperken. Ook geeft Fundwijzer reden voor het spreiden over meerdere platforms: de voorspelling is dat de sterkst groeiende crowdfunding platforms, relatief de hoogste defaults zullen laten zien.

Ik lees het liefst over risico’s en tegenvallende projecten. Niet omdat ik van doemscenario’s houd, maar juist omdat ik van uitsluitend succesverhalen niet veel kan leren. Bovendien zou ik het risico lopen te gaan geloven dat er niet veel mis kan gaan. Om die reden blijf ik liever scherp en blijf ik – zo goed als dat kan – bepalen welke risico’s ik loop en hoeveel ik zou kunnen dragen. Crowdfundmarkt laat in wat calculaties zien wat het effect van defaults is op het rendement. De interessante conclusies van dat onderzoek neem ik hier over:

Conclusies
  • Op basis van de voorbeelden van Fundwijzer kan geconcludeerd worden dat een investeerder via crowdfunding maximaal 20% (2 op de 10) defaults kan verwerken in zijn of haar portefeuille om toch een positief totaalrendement over te houden.
  • Verschillen per aflossingsvorm ontstaan door de verschillen in timing van de uitbetalingen per maand. Uitbetalingen bij een lineaire lening liggen in de eerste maanden wat hoger dan bij een lening op basis van annuïteit. Een default in de eerste maanden heeft bij een lineaire lening dan ook iets minder negatieve impact op het totaalrendement. De investeerder heeft immers al wat meer uitgekeerd gekregen.
  • Een investeerder ontvangt de totale aflossing bij een aflossingsvrije lening (obligatielening) pas aan het eind van de looptijd van de lening. Een default zorgt ervoor dat deze uitbetaling niet plaatsvindt wat een groot effect heeft op het totaalrendement in de portefeuille.

Zelf heb ik met deze simulatie ook geprobeerd inzichtelijk te maken hoe je met strategisch investeren het effect van defaults op zou kunnen vangen.

Het zal je overigens niet verbazen dat ik voorstander ben van volledige transparantie over defaults. Fundingverzoeken zijn openbaar. De nakoming van de aflossing zou net zo openbaar moeten zijn. Zo kan crowdfunding transparant beoordeeld worden. Voor (beginnend) investeerders is het eenvoudiger om de werkelijke risico’s in te schatten. En niet iedere ondernemer heeft uitsluitend goede bedoelingen: openheid verkleint de kans op recidivisten.

Verantwoordelijkheid

Verantwoordelijkheid

Iedere betrokkene bij een crowdfunding project heeft een verantwoordelijkheid. Zo heeft de ondernemer de verantwoordelijkheid eerlijk, compleet en betrouwbaar te zijn bij de informatieverstrekking. Maar vooral ook het crowdfunding platform heeft veel verantwoordelijkheid.

Detectie van fraude

Van investeerders mag je verwachten dat zij begrijpen dat een aantal risico’s (op verlies van de gehele of gedeeltelijke investering) inherent zijn aan investeren. Ondanks het feit dat geen enkele voorspelling volledig betrouwbaar is, heeft een investeerder mogelijkheden en kennis om een inschatting van het risico te maken (en zijn mate van risicobereidheid te bepalen). Bij fraude ligt dat anders (vindt ook AFM). De primaire verantwoordelijkheid (en mogelijkheid) voor het detecteren van fraude ligt bij de platforms. Natuurlijk ontslaat dat jou als investeerder niet van jouw eigen verantwoordelijkheid om zo scherp mogelijk te zijn. Per slot van rekening ben jij waarschijnlijk de eerste die (financieel) gedupeerd raakt in geval van fraude.

Transparantie en toegankelijkheid

Een andere verantwoordelijkheid van het platform is de investeerder te voorzien van voldoende informatie (en data) om op verantwoorde wijze beslissingen te kunnen nemen. Het platform moet informatie op zo’n manier verstrekken dat het daadwerkelijk leidt tot inzicht bij de investeerder. AFM zegt bovendien dat die informatie behapbaar moet zijn. Wat mij betreft betekent “behapbaar” meer dan de AFM waarschijnlijk bedoelt. Ik heb al in een pleidooi gevoerd voor periodieke updates nadat een project eenmaal is gestart.  Juist om transparantie te bieden aan investeerders over de verdere ontwikkeling van het risico op de uitstaande investering.

Data

Daarnaast ben ik van mening dat de her-en-der (per project en per platform) verspreid staande betalingsschema’s, met wel-of-geen update voor wat betreft betalingsachterstanden, niet erg bijdraagt aan inzicht en behapbaarheid van informatie. Investeerders zijn gebaat zijn bij goed toegankelijke databronnen. Bij voorkeur ontstaan die databronnen uit een samenwerkingsverband tussen de platforms, zodat toch minimaal de datastructuur uniformiteit kent. Nog beter zouden de platforms deze data dan centraal (per investeerder) aanbieden. Hoeveel beter zou de investeerder (al) zijn projecten en zijn uitstaande vermogen kunnen volgen zodra hij zou kunnen koppelen met data die informatie verschaft over de volledige betalingsschema’s, de kosten, de afschrijvingen, de achterstanden, zowel historische als de toekomstige betalingen en andere relevantie informatie. Het werkelijk behaalde rendement en een actueel beeld van het risico is dan op elk gewenst moment inzichtelijk.

Ontsluiting

Zouden platforms zich meer richten op de investeerders en het bieden van ondersteunende middelen (nu richten platforms zich primair op de ondernemers en het “binnenhalen” van investeerders), dan zouden deze partijen zich inzetten voor het efficiënt ontsluiten van data. Banken zijn – welliswaar niet “uit eigen beweging”- de stap aan het zetten (PSD2). Wanneer volgen de crowdfunding platforms? En/of wanneer pakt AFM deze handschoen op?